Back To Basics

CpCAro_WIAA0xHy

Ik hoorde deze week in een discussieprogramma op de radio iemand beweren dat de patiënt in het huidige zorgstelsel op de allerlaatste plaats komt. En er was niemand die hem tegensprak…..

De gezondheidszorg draait door. Dit is een terugkerend thema op dit blog. En niet alleen op dit blog. Kijk eens wat rond in de social media en de bezorgde patiënten en zorgprofessionals vliegen over je touchscreen.

Over de oorzaken van de zorgmalaise zijn alle ‘zorgenmakers’ het redelijk eens:

  • het gedrocht marktwerking waardoor zorg een product en de patiënt een geldmachine is geworden
  • een zorgvervuiling door een managementsegment dat bijkans groter is dan het aantal zorgprofessionals
  • een enorme verspilling door, voor en ter meerdere eer en glorie van individuen binnen dit managementsegment
  • bijna dwangmatige zucht tot innoveren
  • de technologische tunnelvisie
  • de vogelvrijverklaring van het beroepsgeheim
  • een bureaucratisch monster dat een volledig eigen leven leidt
  • en als gevolg van dit alles het uit het oog verloren zijn van alle basisnormen en waarden van zorg voor en met mensen: betrokkenheid, respect, compassie en empathie.

Over dit alles blogde ik al uitgebreid in het drieluik: ‘De schone schijn van de beroepseed’. LINK1 LINK2 LINK3

Het wrange van de hele situatie is dat iedereen die als patient of zorgprofessional met zorg te maken heeft dit alles al jaren ziet gebeuren, hierover de zorgen uit, om vervolgens op een politieke en beleidsmatige muur te stuiten waarop al die zorgen afketsen en glashard naar het land der fabels worden ‘gespind’. Ook hier blogde ik al eerder over in ‘Het grote groeiende gapende  gat tussen patient en zorg.’  Het meest verbijsterende van de kwestie blijf ik de passiviteit van (de meeste)  patiënten en zorgprofessionals vinden. Dat er nog geen anarchie is uitgebroken vind ik eigenlijk schokkend. Over dit laatste zou ik nog een heel oerwoud aan bomen op kunnen zetten, maar ik vrees dat ik dan het aantal bytes dat we aan dit blog mogen besteden ver ga overschrijden. (en dat er dan ook teveel trouwe lezers van dit blog zo ontmoedigd raken dat ze in een onomkeerbare depressie schieten. En met een depressie beland je vervolgens weer in de klauwen van ‘het beest dat zorg heet’ en dat gun je je ergste vijand niet.) Dus ik hou me, geheel tegen mijn gewoonte, maar een beetje in.

In plaats daarvan zou ik willen pleiten voor een terugkeer naar de basis. Waar draait het allemaal nu eigenlijk om in zorg? Draait het om winst?, Draait het om de opgeblazen ego’s van managers? Draait het om controle?, Draait het om de Overtreffende Trap?, Draait het om de manager?, Draait het om macht? of, een hele gewaagde, Draait het om de patient?

Aan de basis van alle zorg, zowel nationaal als internationaal vinden we de beroepseed en de beroepscode. Misschien ben ik heel naïef en onbezonnen, maar als je het mij vraagt is die basis de ultieme innovatie voor het hele pakket zorg in ons land. Ik realiseer me dat ik me nu wel heel erg ver ‘Out of the Box’  van de gemiddelde zorgmanagercomfortzone begeef. Maar we hebben  het wel over het fundament waar je een humaan zorgstelsel op bouwt. Zolang dat fundament aangevreten is, draagt alles wat je er bovenop zet bij aan een toename van de wankelheid van het geheel. In mijn optiek zou alles wat er in de laatste tien jaar op het zorgfundament is neergekwakt afgebroken moeten worden. Van de brokstukken houden we de goede en gooien we de aangetaste weg. Ondertussen herstellen we het fundament om daar vervolgens een nieuw gebouw op te zetten. Een gebouw dat is ingericht op wat patiënten nodig hebben en dat hen die dit moeten bieden faciliteert.. Een gebouw waarin de winst besteed wordt aan onderhoud en verbetering van de voorzieningen, waarin zorgprofessionals weer zelf hun zorg managen en de managers daar de voorwaarden voor scheppen, waar technologie geen doel op zich is, waar innovatie alleen vanuit en op een gezonde basis plaatsvindt, waar het beroepsgeheim heilig is, waar bureaucratie op de lijst met verboden woorden staat en, daar komen ze nog een keer, waar het draait om vakkennis, betrokkenheid, respect, compassie en empathie voor degene om wie het draait: de patient.

Hoe simpel kan het zijn???

LV

Advertisements

Author: hwc2016

Blog over Zorgen met Zorg - veilig - met verstand -met (com)passie - humaan - kritisch - constructief

1 thought on “Back To Basics”

  1. Uit een artikel van Freek Vielen ( De Correspondent)
    ” Ik heb vaak het idee dat we in een maatschappij leven waarin je aan de ene kant verantwoordelijk wordt gehouden voor je eigen falen of slagen, maar aan de andere kant weinig verantwoordelijkheid lijkt te kunnen nemen voor de koers van die maatschappij. En voor alle andere problemen die groter zijn dan je eigen leven.”
    Dat is wel een knelpunt, het ‘gevoel’ van machteloosheid.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s