Hey, doe ff normaal!

untitled

In mijn hoedanigheid als kritisch volger van de zowel inhoudelijke als organisatorische ontwikkelingen in de vaderlandse gezondheidszorg is het een van mijn hobby’s om de jaarverslagen en jaarplannen van zoveel mogelijk instellingen onder het vergrootglas te leggen. Wat mij opvalt is dat de verslagen en plannen van de gemiddelde Nederlandse zorginstelling steeds meer overeenkomst vertonen met de programma’s  van de gemiddelde Nederlandse politieke partij. Het zijn haast prozaïsche stukken schrijfkunst, vol met prachtige beloften en plannen. Helaas zijn ze in hun ambitie zo opgesteld dat het voor de gemiddelde lezer al snel verzandt in een vage brei van gemeenplaatsen die nergens raakvlak hebben met de zorg of maatschappelijke realiteit van alledag. Dat op zich is al kwalijk. Nog kwalijker is dat de teksten waar we het over hebben in al hun glorieuze vaagheid ronduit misleidend zijn. Zonder hier een uitspraak te willen doen over de intentie van de lieden die al dit moois opstellen, denk ik dat deze mensen het contact met de werkelijkheid op de zorgvloer of in de maatschappij volkomen kwijt zijn en zich niet realiseren dat ze hun (potentiële) patiënten of kiezers iets voorschotelen dat ze nooit waar kunnen maken. Het is dan ook niet heel vreemd dat patiënten en zorgwerknemers uit het primaire proces de instelling waarmee ze te maken hebben vaak niet herkennen in  datgene dat de plannen en verslagen voorschotelen. Evenmin is het vreemd dat steeds meer burgers aangeven het vertrouwen in de politiek kwijt te zijn.

In vorige blogposts ging het ondermeer over parallelle zorguniversums (LINK 1 & 2), waarbij er twee ‘hoofduniversums’ aan jullie werden voorgesteld: dat van de ‘werkvloer’ en dat van de ‘ivoren torens’. Waarmee ik weer uitkom bij het begin van deze blogpost, want als je het hebt over misleidend en vaag taalgebruik, dan kom je vanzelf terecht in het keizerrijk der Ivoren Torens, het land van oude wijn in nieuwe vaten, holle vaten klinken het hardst en de nieuwe kleren van de keizer. De afgelopen weken kreeg ik weer eens wat verslagen en plannen van een aantal zorginstellingen onder mijn ogen, die spontaan begonnen te tranen, waarbij tegelijkertijd mijn tenen zover kromden dat ik met de nagel van mijn grote teen de onderkant van mijn hiel kon krabben. Hieronder een korte samengestelde bloemlezing uit de hoogtepunten van de jaarverslagen en plannen van een aantal zorginstellingen. Lees en huiver:

Wij geloven in de kracht van samenwerken, elkaar helpen en stimuleren. In alles wat we doen zijn we transparant. Wij beschouwen de patiënt als regisseur van zijn eigen zorg en facilliteren hem optimaal. Van onze medewerkers verwachten we dat ze passie, eigenaarschap, leiderschap en verantwoordelijkheid tonen binnen een veilige omgeving waarin er continue geleerd wordt, van elkaar en met elkaar. Uiteraard zijn we innovatief en onderscheidend en bieden we ‘state of the art’ zorg.  We richten ons op het verhogen van de klantintimiteit en het voortdurend verbeteren van patient outcomes waarbij ‘value based healtcare’ een belangrijk uitgangspunt is. Lateralisatie,  harmonisatie en kwaliteit zijn prioriteiten waarbij we ons richten op de ‘key performance indicators.’

Dat u het maar even weet!!!

Als ik dit soort stukken lees, dan bekruipt me altijd een wat knagend maar onmiskenbaar gevoel van achterdocht, maar dat zegt waarschijnlijk ook veel over mijzelf. Want als je bovenstaande leest zou je ook de conclusie kunnen trekken dat ons land louter zorgparadijsjes telt, dus wat zeur ik nou? Naast achterdocht voel ik ook iedere keer weer de weemoed binnensluipen. Weemoed omdat ik bij dit soort taalmisbruik ook steeds weer moet denken aan de oude directeur (in die tijd heette dat nog geen rector) van de middelbare school die ik bezocht. Deze directeur ging aan het begin van ieder schooljaar hoogstpersoonlijk alle klassen langs om de honderd regels van het schoolreglement er bij iedereen in te stampen. Regels waarin geen woord vaagtaal of prots en praal voorkwam. Regels 1 t/m 100 waren geheel identiek en ook nog eens 100% authentiek: “DOE NORMAAL.”

Tot besluit van deze blogpost wil ik nogmaals de aandacht vestigen op een tweet en de bijbehorende blogpost die we afgelopen week op ons @hwc_nl twitteraccount het wereldwijde web opslingerden. Zowel tweet als post zijn afkomstig van LUMC psychiater @EsthervanFenema en gaan over het levensgevaarlijk zijn van het gebruik van ‘hoera-termen’ in de zorg: LINK

GH

Update 21-07: Veel RT’s, ‘likes’ en reacties op bovenstaande blogpost. We zijn hier erg blij mee en waarderen dit enorm. Een reactie willen we er hier uitlichten:  Anke van Haften, auteur van het boek “Goede kanker bestaat niet” stuurde ons de link naar haar zeer lezenswaardige  blogpost over het ‘misbruik’ van taal en termen in de zorg:  “Doe maar normaal, dan doe je gek genoeg”

LV

Advertisements

Author: hwc2016

Blog over Zorgen met Zorg - veilig - met verstand -met (com)passie - humaan - kritisch - constructief

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s