De Barricade Op!!!

Ik_ga_de_barricade_op

De democratie in ons land is de weg kwijt, en niet zo’n klein beetje ook: tegenwoordig stem je, als het goed is op basis van een partijprogramma, op een partij of vertegenwoordiger daarvan. Nadat je stem binnen is, vergeet deze vervolgens alles wat er in dat partijprogramma stond en gaat voortvarend aan de slag met het sluiten van bondjes met partijen, mensen of organisaties waar de kiezer zelf helemaal niks mee heeft. En zo kan het dus gebeuren dat alles waar je als burger voor staat en voor gestemd hebt verkwanseld wordt door een stelletje machtsbeluste charlatans, die vervolgens hoogst verbaasd zijn als blijkt dat het vertrouwen in politici en beleidsmakers tot onder het nulpunt gedaald is.

Ondertussen sta je als burger natuurlijk mooi in de kou. Je hebt zelf gekozen voor een partij of persoon, die jou dus mag vertegenwoordigen, zonder dat je hier verder nog iets aan kan doen. Zo is bijvoorbeeld in een decennium tijd de zorg volkomen verkwanseld door democratisch gekozen broddelaars die, daar waar ‘het volk’ gewoon een menselijke en toegankelijke zorg wil, een pact met de markt sloten. Zorg werd in korte tijd het domein van bestuurders, verzekeraars, politici en bureaucraten. Patiënten en professionals kregen de rol van figurant in deze slecht geregisseerde klucht,

 

Natuurlijk klonk (en klinkt) er gemor, maar dat is vergelijkbaar met het geschreeuw van een mier die de olifant vraagt om niet zo hard te stampen. Veel van dat gemor gebeurt in de vorm van ‘social media’ initiatieven en petities of manifesten. (en blogs 😉 Ik heb het aantal petities of manifesten waaraan ik mijn naam verbonden heb niet geteld, maar het aantal is allang niet meer op de vingers van mijn handen te tellen. Tot nu toe is nog geen een van al die ‘tekenblokken’ effectief geweest, sterker nog, het tempo waarin de zorg door de markt wordt afgebroken neemt alleen maar toe. En ik begin ondertussen meer en meer aan een ernstige vorm van petitiemoeheid te lijden.

Ook mijn geloof in al die roeptoeterende boegbeelden van beroepsverenigingen of belangenclubs neemt met de seconde af. Prachtige woorden, schitterende volzinnen: “Het is genoeg”, “De maat is vol”, “Het roer moet om”, “Zelf aan het roer”, enzovoorts, enzovoorts. Maar ondertussen gaan (bijna) al deze ‘roepers’ gewoon door met het voeren van de praktijk zoals de door hen zo verfoeide bureaucratie dat voorschrijft, bang als ze zijn voor de sancties die er voor uit de pas lopende zorgprofessionals beschikbaar zijn. De bewoners van de Ivoren Torens vinden het allemaal goed. Roepen en schreeuwen doet geen zeer en zolang het daarbij blijft is er voor hen geen vuiltje aan de lucht.

21 juni 2016 jl. was het niemand minder dan de voorzitter van de NVvP (Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie) Damiaan Denys die in de Volkskrant plechtig meedeelde dat het “het roer in de ggz dringend om moet”:

“Het roer moet dringend om in de ggz, stelt Damiaan Denys. ‘Ik vraag minister Schippers: maak een eind aan de bureaucratie.’

In de geestelijke gezondheidszorg worden steeds meer ‘lichtere’ patiënten behandeld, terwijl de ziekste en kwetsbaarste psychiatrische patiënten onvoldoende zorg krijgen of op straat komen te staan. Daarvoor waarschuwt Damiaan Denys, voorzitter van de ­Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NvVP). Volgens hem is de marktwerking een van de belangrijkste oorzaken hiervan. ‘Met de complexe patiënten kun je niet scoren’, zegt hij. ‘Dit systeem heeft zijn uiterste houdbaarheidsdatum bereikt. We moeten fundamenteel gaan nadenken hoe we dit op een andere, goede manier organiseren.”

Kijk, dat is nog eens ferme taal. In huize Schippers was er zelfs sprake van een kortstondig moment van paniek.

  • Edith: “Potverdikkeme Sander (echtgenoot – LV), die Denys die heeft ons door”
  • Sander: “Hoe bedoel je Ditje?”
  • Edith: . “Nou, die rare psychiater zegt dat het zorgsysteem zijn uiterste houdbaarheidsdatum bereikt heeft.”
  • Sander: “Nou, dan heeft ie het goed mis, Ditje. We zijn nog lang niet klaar met het uitmelken van de zorg en het vullen van onze beurs.(*) Maak je geen zorgen, tot nu toe red je je overal uit. Je hangt gewoon weer zo’n lulverhaal op. En die Denys is morgen trouwens al weer oud nieuws”.

(*) LINK

Ook in casa Rouvoet sloeg de schrik heel even toe:

  • Dré: “Zeg honnepon, heb je al gelezen wat die maffe zieleknijper schrijft over ons geweldige zorgsysteem?”
  • Honnepon: “Nee Dreetje, maar volgens mij kan dat niet heel veel soeps zijn. Gaat vast weer over het falen van de zorgmarkt, of niet?
  • Dré: “Ja duifje, en dat terwijl het zo’n geweldig gouden kalf is. Met al die miljoenen winst die we met de verzekeringsclub maken, kun je toch niet zeggen dat het systeem niet deugt.”
  • Honnepon: “Ach Dreetje, maak je maar niet druk. Voorlopig kun je er nog flink van plukken. En wie na jou komt, wie dan zorgt. Wij zijn in ieder geval verzekert van een zorgeloze oude dag. Na ons de zondvloed.”

Waarmee ik maar wil zeggen dat, hoe goed bedoeld en hoe waar ook, al die petities, al die manifesten en al het geroep van bezorgde zorgverleners totaal geen indruk maakt op ‘the makers and shakers’. Beroepsverenigingen en koepelorganisaties kunnen hun punt pas maken op het moment dat ze daadwerkelijk collectief en gecoördineerd het door hen zo verfoeide zorgsysteem aan gaan pakken, niet met woorden, maar met daden:

Al die psychiaters en psychologen

  • die zo gekant zijn tegen het volgens hen zinloze ROM’en, stop ermee!!!
  • die het steeds invullen van zinloze check en scorelijsten zat zijn, stop ermee!!!
  • die moeite hebben met de steeds verdere afbraak van het beroepsgeheim, deel niets dat je niet wilt delen!!!
  • die maar blijven roepen dat de kwaliteit van hun behandeling steeds meer onder druk komt te staan, laat je die kwaliteit niet ontnemen!!!
  • die de wurgcontracten met de verzekeraars zat zijn, weiger die contracten met zijn allen!!!!
  • die vinden dat ‘het roer om moet’, ga aan het roer staan!!!

Als jullie met zijn allen besluiten om zelf het roer om te gooien, dan kan dat roer om, ook zonder dat de patient daar de dupe van wordt.

Natuurlijk zullen jullie de barricades op moeten, zullen jullie de beleidsmakers, de verzekeraars en jullie (als je in loondienst bent) werkgevers moeten trotseren of (als je niet in loondienst bent) in eerste instantie een financieel offer moeten brengen, maar als jullie voet bij stuk houden en verenigd blijven, dan gaat het stelsel op de schop.

Waarmee ik maar wil zeggen: petities en manifesten zijn schitterend, mooie woorden op bijeenkomsten, congressen en in de media zijn zeer te prijzen, maar niets kan op tegen de daden van hen die daarmee echt het verschil kunnen maken, de zorgprofessionals in het algemeen en in dit geval de psychiaterclub in het bijzonder. Het roer moet om in de GGz. Ik vraag de NVvP: maak een eind aan de bureaucratie!!!

LV

Advertisements

Author: hwc2016

Blog over Zorgen met Zorg - veilig - met verstand -met (com)passie - humaan - kritisch - constructief

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s