Over professionaliteit

wp_ss_20160427_0001

De afbeelding die u hierboven ziet is een screenshot van een Tweet die ik gisteravond het niet meer zo wereldwijde (er wordt nogal wat gecensureerd tegenwoordig) web opslingerde. De bron is @mbbcareconsult (Careconsultthuiszorg) en ik vind het een geweldige Tweet: dit is ZORG!!! Tegelijkertijd realiseerde ik me dat niet iedereen dit als ZORG zal beschouwen  Sterker nog, ik ken de nodige mensen die in de zorg werkzaam zijn, die bij een Tweet als deze heel moeilijk gaan kijken en het woord ‘niet professioneel’ in de mond nemen.

Het blijft een lastige, die discussie over wat nu al dan niet professioneel is. Voor mij is het niet zo heel erg lastig, maar ik merk dat normen en waarden hieromtrent heel erg verschillen. Ik zal hier wat voorbeelden uit mijn praktijk geven:

Nog niet zo lang geleden werd een ex patiënte van onze afdeling elders in onze toko opgenomen. Mevrouw was enkele maanden bij ons opgenomen geweest, was nu alweer een half jaartje met ontslag en was nu, vanwege totaal andere problematiek, opnieuw ‘te gast’ in ons ziekenhuis. Haar opname bij ons was pittig geweest, zowel voor haar als voor het team, maar ze was ‘goed’ vertrokken. Toen we hoorden dat ze nu elders opgenomen was, gingen een aantal collega’s (ik ook) even bij haar langs. Gewoon belangstelling, van mens tot mens: “Wat horen we nu?”, “Wat rot dat je weer in het ziekenhuis ligt”, “Hoe gaat het nu met je?” Dit werd zeer gewaardeerd door patiënte. Groot was mijn verbazing toen hieruit een discussie over professionaliteit ontstond. Er bleken ook mensen in ons team die dit ‘niet professioneel’ en ‘grensoverschrijdend’ vonden………

Alweer wat langer geleden, ik werkte toen nog op een acute dagopvang, werd ik op het matje geroepen vanwege het volgende: een ambulante patiente belde mij om 16:00 op. Ze was er net achter gekomen dat haar antidepressiva op waren. Ze had haar psychiater en haar SPV eerder op de dag gebeld met de vraag een recept naar haar apotheek te faxen, zodat zij in de middag haar medicatie kon halen. Ze was niet teruggebeld en haar apotheek had niets ontvangen. Wat nu te doen? Psychiater en SPV waren inderdaad niet (meer) in huis, dus ik sprak met mw. af dat ik wel even bij haar langs zou fietsen om in ieder geval haar dosis voor die dag te brengen. Dan zou ze morgen zelf wel weer bellen voor een recept. Zo gezegd, zo gedaan. Mevrouw geholpen, ik tevreden met de oplossing. Groot was mijn verbazing toen ik een weekje later van mijn teamleider hoorde dat de SPV van mevrouw een klacht over mij had ingediend, omdat ik patiënte thuis had bezocht, zonder dat ik hierover ruggespraak had gehad met haar behandelaar. Dat werd als ‘niet professioneel’ en ‘grensoverschrijdend’ beschouwd………

Nog eentje om het af te leren, opnieuw uit mijn ADO tijd. Wederom een klacht van een SPV. Dit keer betrof het een patient die twee keer per week bij mij in de hardloopgroep meeging. Meneer liep al een half jaar trouw mee en gaf zowel bij zijn SPV als bij mij aan dit als erg prettig en ontspannend te ervaren. Zijn stemming bleef in deze periode schommelen en zowel de psychiater als SPV van meneer drongen er al enige tijd op aan dat hij lithium zou gaan gebruiken. Iets dat hij absoluut niet wilde. Omdat hij voet bij stuk hield, werd hem door zijn behandelaren te kennen gegeven dat hij, als hij zich dan toch niet wilde laten behandelen, dan ook niet meer mocht deelnemen aan de hardloopgroep. Dit werd verder niet met mij besproken. Meneer kwam mij vertellen wat het ‘vonnis’ was en gaf aan het hier niet mee eens te zijn. Hij had dit ook gezegd tegen zijn behandelaren, maar die waren onvermurwbaar. Ik verwees hem naar de patiënten vertrouwens persoon en sprak met hem af dat hij zolang zijn klacht liep en er nog geen oplossing was, gewoon lekker mee zou blijven lopen. Dit ging prima, totdat SPV weer eens het dossier van meneer las en erachter kwam dat hij nog steeds deelnam aan de hardloopgroep. U begrijpt het al: ‘onprofessioneel’ en dit keer zelfs ‘ondermijnend’……………

En zo kan ik nog wel even doorgaan, waarschijnlijk zelfs een boek volschrijven met voorbeelden waarin het begrip ‘professionaliteit’ niet altijd op dezelfde wijze wordt uitgelegd. Wie er gelijk of ongelijk heeft??? Ik weet het niet, maar ik blijf uitgaan van de menselijke maat en uit ervaring blijkt achteraf dat dat meestal toch de juiste maat was.

LV

Advertisements

Author: hwc2016

Blog over Zorgen met Zorg - veilig - met verstand -met (com)passie - humaan - kritisch - constructief

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s