Hoe ingewikkeld kan dat zijn???

CgyAPDVWYAAiWf6

De tekst in afbeelding hier direct links in de blogpost, dient als basis voor de rest van dit epistel. Voordat je verder leest daarom de vraag om eerst deze tekst goed door te lezen en goed tot je door te laten dringen. Daarna stel je jezelf de volgende vraag: Het bieden van een op menselijke normen en waardigheid gebaseerde zorg:

HOE INGEWIKKELD KAN DAT ZIJN?

 

Het antwoord op deze vraag lijkt in eerste instantie simpel: NIET HEEL INGEWIKKELD. Immers zorg begint bij de patiënt die het stralende middelpunt is van alle activiteiten die in het kader van zijn zorgvraag worden georganiseerd. Zorg is daarom maatwerk waarin luisteren naar – en respect voor de eigenheid van de patiënt de basis is voor het totaal aan professioneel handelen. Alle beroepscodes van zorgprofessionals zijn er op gericht om optimaal professioneel handelen te garanderen. Dus als alle zorgprofessionals zich gedragen naar wat die beroepscodes voorschrijven, dan is het allemaal niet zo heel complex.

Helaas is de praktijk iets weerbarstiger. Los van het gegeven dat iedere zorgprofessional zal zeggen kennis te hebben van de beroepscode en ook zal beweren de beroepscode te onderschrijven en ernaar te handelen, is er ook een heel bataljon dat dit meer doet vanuit een soort ‘politieke correctheid’, zonder zich te realiseren wat die beroepscode nu echt betekent en wat de gevolgen voor je professioneel handelen zijn als je echt zou gaan handelen naar wat er in staat. Ik heb hieraan op dit blog al uitgebreid aandacht aan besteed in het drieluik: “De Schone Schijn van de Beroepseed.” #1 > LINK , #2 > LINK, #3 > LINK

Kort door de bocht is de boodschap bij deze drie blogposts dat het gros van de zorgprofessionals zich weinig gelegen laat aan de beroepscode en in de dagelijkse praktijk van de zorg, behalve heel veel klagen over hoe de zorg wordt uitgekleed, niet veel meer doet dan het als een veredelde zorgrobot doen wat ; ‘the makers and shakers’ voorschrijven. En die voorschriften hebben heel andere uitgangswaarden, waarbij er vier belangrijke uitgangspunten lijken te domineren: ‘Know the Market’, ‘Acknowledge Greed; ‘Be a Hypocrite’ & ‘Grab as much Power as Possible’. En dit alles uiteraard over de rug van zoveel mogelijk patiënten en zorgprofessionals.

Over de verschillen tussen de zorgwerelden van patiënten, zorgprofessionals en ‘the makers and shakers’ ging het overigens ook al eerder op dit blog:

Waar ik me echter in dit hele verhaal het meest over blijf verbazen is de Calimero houding waarmee meeste patiënten en zorgprofessionals zich identificeren: het is de schuld van ‘hullie’ (beleidsmakers, managers,  farmaceuten, enz., enz.) en wij zijn de slachtoffers op het altaar van de Heilige Markt. En in die Calimero rol vergeten we met zijn allen hoeveel macht we eigenlijk hebben. Ten eerste zou er zonder patiënten al helemaal geen zorgmarkt bestaan, ten tweede zou er zonder al die professionals die in het primaire proces hun ding doen, geen zorg verleend worden.

Als zorgprofessional die dagelijks in het primaire proces aan de slag is, maar ook in voorkomende gevallen als patiënt in dat primaire proces verbijster ik me er voortdurend en steeds meer over hoe makkelijk het ‘the makers and shakers’ gemaakt wordt en hoe makkelijk de meeste zorgprofessionals hun beroepsprincipes verkwanselen. En is het nog meer verbijsterend om te merken dat in mijn directe werkomgeving de ondersteunende en voorwaarden scheppende diensten steeds meer hun wil opleggen aan het proces waarvoor zij de ondersteuning zouden moeten bieden en waarvoor zij de voorwaarden zouden moeten scheppen: inderdaad, het primaire proces, waarin de patiënt zogenaamd centraal staat. Ik werk allang niet meer in een zorgomgeving die erop gericht is maatwerk te leveren. Ik werk steeds meer in een op hol geslagen Kafkaesque zorgfabriek die erop gericht is om met een zo goedkoop mogelijk product een maximaal rendement te halen.

Terugkomend op de macht die patienten en zorgprofessionals, alleen al op basis van hun aantallen zouden moeten kunnen hebben, verwijs ik hier ook nog een keer naar een eerdere blogpost en roep ik alle zorg Calimero’s nog een keer op om nu eindelijk eens wakker te worden. This is your

WAKE UP CALL!!! > LINK

En hiermee zijn we weer terug bij de vraagstelling aan het  begin van deze blogpost: Het bieden van een op menselijke normen en waardigheid gebaseerde zorg:

HOE INGEWIKKELD KAN DAT ZIJN?

LV

Advertisements

Author: hwc2016

Blog over Zorgen met Zorg - veilig - met verstand -met (com)passie - humaan - kritisch - constructief

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s