Zonder COM geen PASSIE!!! (en zonder Adriaan geen Bassie ;-)

 

compassiedoen

 

In de gezondheidszorg in ons landje komt er langzaam maar zeker een belangrijke beweging op gang: in een landschap dat wordt be – en aangestuurd door technocraten en bureaucraten wordt de roep om de menselijke maat steeds luider. Meer en meer zorgprofessionals komen tot het besef dat een op economische en instrumentele waarden ingerichte zorg geen zorg is. Het is zorg zonder ziel, zonder gevoel,, zonder contact. Het is ook bewezen  inefficiënte en dure zorg: in een zorgrelatie waarin de mens daadwerkelijk centraal staat, met pijlers als compassie, empathie, respect, gelijkwaardigheid en wederkerigheid genezen mensen sneller, of indien genezing niet meer mogelijk is, is de lijdenslast minder. Alleen daarom is het volkomen onbegrijpelijk dat de zorg is zoals ie nu is en in mijn ogen nog onbegrijpelijker dat het gros van de zorgprofessionals niet actief op de bres staat voor een zorg waarin genoemde pijlers de basis van ieder contact vormen.

Waar hebben we het nu eigenlijk over?

  • Compassie = erbarmen, mededogen, meevoelen, medelijden, betrokkenheid bij het lijden van anderen
  • Empathie = meeleven, het vermogen om de ervaringswereld van de ander te beleven alsof die van jezelf is, zonder overigens het alsof-karakter van dat beleven ooit te verliezen

En wat zijn nu belangrijke effecten van het ‘in de basis’ zetten van deze essentiële ingrediënten?

  • Hoe meer (zelf) compassie, hoe minder somber mensen door het leven gaan.
  • Hoe meer (zelf)compassie, hoe beter de (zelf)zorg. (en dus het actief werken aan het bevorderen van de eigen gezondheid / herstel.)
  • Hoe meer (zelf)compassie, hoe beter het immuunsysteem werkt. (tel uit je winst…..!!!!!)
  • Hoe meer (zelf)compassie, hoe minder gevoelig voor sympatische arroussal, hoe beter de parasympatische functies. (stress is de grootste sluipmoordenaar die er bestaat.)
  • En nog veel meer, waarover ik later zeker nog zal bloggen.

De aandachtige lezer ziet dat ik ook de zelfcompassie meeneem. Als hulpverlener heb ik geleerd dat ik geen compassie voor een ander kan hebben als ik geen compassie voor mezelf heb. Als patiënt (depressie) heb ik geleerd dat ik niet kan herstellen als ik geen compassie voor mezelf heb.

Kortom, compassie is mijns inziens DE sleutel tot een kwalitatief optimale zorg EN het maximaal bevorderen van een werkklimaat waarin gemotiveerde  zorgprofessionals met plezier, passie en de bereidheid om zich optimaal in te zetten en te ontplooien op de werkvloer rond lopen. En reken maar dat dat ook ‘afstraalt’ op de patiënten die bij deze professionals ‘in zorg’ komen.

En zo zijn we weer terug bij de titel: ‘Zonder COM geen PASSIE!!!’

LV

Advertisements

Author: hwc2016

Blog over Zorgen met Zorg - veilig - met verstand -met (com)passie - humaan - kritisch - constructief

1 thought on “Zonder COM geen PASSIE!!! (en zonder Adriaan geen Bassie ;-)”

  1. Dat gebrek aan inlevingsvermogen is beslist niet iets van de laatste tijd. Het lijkt wel of men er bang voor is. Het was het eerste en meest storende waar we 20 jaar geleden, toen onze dochter een draaideurpatiënt werd (in een kinderziekenhuis n.b.) tegenaan liepen.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s