De Schone Schijn van de Beroepseed

imagesUFP9H38M

Vandaag strandde ik op een tweet van een arts die ik zeer bewonder, Wanda de Kanter (@Wdekanter) n.a.v. een artikel in het Dagblad van het Noorden getiteld: “Gezondheid is een speelbal van commerciële belangen” In het verlengde van deze uitspraak kun je dus stellen dat daarmee ook de patiënt de speelbal van de ‘Heilige Markt’ is. Vragen die ik me daarbij dan stel zijn:

  • Wie beschermt de patiënt die deze flipperkast ingeslingerd wordt???
  • Wat is het belangrijkste kader voor deze bescherming???

Hieruit volgt dan weer de vraag wie verondersteld wordt de patiënt te beschermen? Laat ik eens een paar potentiele kandidaten voor deze nobele taak opsommen:

  • Te beginnen met de overheid. Klinkt logisch toch? En tot op zekere hoogte probeert de overheid dit ook zeker te doen. Helaas heeft die overheid heel veel andere belangen die regelmatig ook nog eens in conflict komen met de bescherming van de patiënt. Dus hier gaat het in dat opzicht nog wel eens mis.
  • De overheid kan natuurlijk niet alles in de gaten houden dus patiëntenprotectie wordt uitbesteed aan derden, bijvoorbeeld verzekeraars, beroepsclubs, toezichtverenigingen, toezicht-op-toezichtverenigingen-organisaties, en noem de hele reutemeteut maar op. Inmiddels is er een oerwoud aan dit soort clubs, met allemaal vertakkingen, die ook allemaal weer, behalve met de patiënt, heel erg bezig moeten zijn met het beschermen van de eigen gezondheid. Vroeger, toen ik nog jong en onbevangen was, was dit oerwoud op momenten al redelijk dichtbegroeid. Sinds de overheid in al haar wijsheid heeft besloten dat de bescherming van de patiënt best wel aan de markt overgelaten kan worden is diezelfde patiënt echter aan de Goden (wie dat dan ook mogen zijn) overgeleverd.
  • De markt, die naam zou in de context van gezondheidzorg verboden moeten worden,  wordt sinds die tijd overspoeld door een lawine van partijen die de patiënt op papier  een zeer warm hart toedragen, maar die vooral verliefd zijn op status, macht en bovenal winst. Ik noem er een paar: farmaceuten, treurmerkinstanties, producenten van medische en verpleegartikelen, ‘belangenorganisaties’, zorg aanbiedende instanties,  patiëntenplatforms (regelmatig zwaar gesponsord door een van eerder in dit rijtje genoemde clubjes), enzovoorts. Deze rij wordt dagelijks langer en onoverzichtelijker.
  • Ook beroepsverenigingen zouden direct maar vooral indirect bezig moeten zijn met de bescherming van de patiënt. Dat zullen ze ongetwijfeld zijn, maar helaas is ook hier de invloed van ‘de markt’ zo groot geworden dat de patiënt allang niet meer voorop staat en is ook hier het aantal clubjes en sub-clubjes zo groot geworden dat ieder overzicht kwijt is. Voeg daarbij het gegeven dat er ook hier vaak sprake is van onderlinge concurrentie waarbij het wederom vooral gaat om status, macht en invloed en u kunt op uw klompen aanvoelen hoe het zit met de bescherming van de patiënt.
  • De volgende patiëntenbescherming zou je mogen veronderstellen vanuit de ‘voorwaardenscheppende’ lagen in de zorginstellingen: lagen die de ‘werkvloer’ maximaal dienen te ondersteunen bij het bieden van topzorg. Uit deze lagen noem ik ‘het management’ als belangrijkste exponent. In de praktijk is deze laag natuurlijk allang niet meer met de patiënt bezig en al helemaal niet met het faciliteren van geode zorg, maar heeft ze zich steeds verder geïsoleerd in de spreekwoordelijke ‘Ivoren Toren’. Het is een groep die het zicht op wat daadwerkelijk het allerbelangrijkste in de zorg is, allang is kwijtgeraakt en die zich vooral focust op het behouden en waar mogelijk versterken van de eigen verworvenheden waarin wederom status, macht en geld belangrijker lijken dan patiënten en zorg.
  • En zo komen we aan de onderkant van deze opsomming terecht bij degenen die eigenlijk als eerste genoemd hadden geweest geworden moeten zijn (geweldige kromme zin, kon het even niet nalaten…): de individuele beroepsbeoefenaars: de dokters, de pleegbroeders & zusters, de peuten & gogen en alle andere aanverwante zorgmensjes. Ik ben zelf zo’n zorgmensje en ben ooit mijn carrière begonnen met het plechtig afleggen  van een gelofte, gebaseerd op de Beroepscode Verpleegkundigen en Verzorgenden ICN  (International Council of Nurses) (zie ook Eed verpleegkundigen en verzorgenden V&VN (Verpleegkundigen en Verzorgenden Nederland).In dit verband is het ook handig om de  Artseneed KNMG (Koninklijke Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst) even aan te stippen. De beroepscode verpleegkundigen en verzorgenden zou voor iedere ‘pleeg of zorg’ (en hun beroepsclubs) HET uitgangspunt voor de bescherming van de patiënt moeten zijn en zal dit ook vast nog wel zijn. De praktijk ontwikkelt zich echter steeds meer en in een razend tempo in een richting die ervoor zorgt dat het bijna onmogelijk wordt om de principes van dit uitgangspunt waar te maken. Hiermee kom ik als zorgverlener geleidelijk in een ‘buigen/barsten positie terecht.  Zou ik consequent 100% uitvoeren wat mijn beroepscode, waar ik nog steeds volledig achtersta, me voorschrijft, dan kom ik in conflict met mijn werkgever, die op zijn beurt ongetwijfeld zal verwijzen naar overheid, verzekeraars en veel van de hierboven reeds genoemde sektes.

‘De moraal van dit verhaal’ brengt ons terug naar de eerste alinea van deze blogpost met de quote: ‘De patiënt is de speelbal van commerciële belangen’. Een quote die ik vanuit mijn positie als ‘aan-het-bed-pleeg’ alleen maar kan onderschrijven en die mij enorm veel zorgen baart. Zeker ook, omdat iets als een beroepscode, die zeker ook voor beroepsverenigingen een onaantastbaar gegeven zou moeten zijn, steeds meer gedevalueerd wordt tot een papieren tijger die vanuit een Ivoren Toren ‘beschermd wordt’, terwijl in de praktijkjungle de jacht volop geopend is.

Wordt vervolgd

LV

 

 

 

 

Advertisements

Author: hwc2016

Blog over Zorgen met Zorg - veilig - met verstand -met (com)passie - humaan - kritisch - constructief

1 thought on “De Schone Schijn van de Beroepseed”

  1. Hoeveel gemakkelijker wordt het niet om beleid te maken als de taal een handje meehelpt?
    Verander het woord ‘patiënt’ in cliënt, ‘zorg’ in product en alle menselijkheid is verdwenen uit het kostenplaatje.

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s