Het Groot ‘Zorgwoorden’boek #2

5858-Hospital-Patient-In-A-Bed-A-Fish-In-His-IV-Container-Clipart-Illustration

In deze post over het Groot ‘Zorgwoorden’boek ( GZB) komt de patiënt aan de beurt. Dat is al snel, zult u nu mogelijk denken. We zijn pas bij aflevering 2 en nu al aan de slag met de patiënt, die in het zorgbeleid nog wel eens pas ergens achterin, als een soort voetnoot, in beeld komt. Zo van: Oh ja, we moeten ook nog wat met de patiënt. Wat zullen we daar eens voor bedenken?’

Het woord patiënt ligt al een tijdje onder vuur. Er zijn mensen die vinden dat het teveel verbonden is aan een rol binnen een gedefinieerde relatie:  de hulpverlener als almachtige, alwetende en de patiënt als afhankelijke, onwetende. En dat is niet goed, althans, zo vinden een aantal vrijdenkers.  De patiënt moet (of die dat nu wil of niet) emanciperen en uit die vermaledijde rol van onderliggende kneus gehaald worden. Onderdeel van die emancipatie is het gebruik van taal: als je de patiënt anders gaat noemen, zo is de gedachte, dan ontkoppel je hem van het klassieke rolpatroon. En kijk maar eens wat er dan gaat gebeuren!!!!

Zo geschiedde het dat er in plaats van patiënt en hele reeks nieuwe woorden opdoken.:

  • Cliënt: vooral populair in de GGz. Afgeleid van het Engelse woord voor klant. (zie verder onder klant).
  • Zorgvrager: “Goedemiddag mevrouw, wat kan ik voor u doen?” “Nou dokter, fijn dat u het aanstipt. Ik ben hier om zorg aan u te vragen.”
  • Zorgconsument: “Goedemorgen meneer, u mag het zeggen” “Dank u, dokter, mag ik van u de kaart? Dan kan ik kijken welke zorg ik vandaag wil consumeren.”
  • Klant: “Hallo knul, welkom in ons zorgpaleis. Je kunt daar je winkelwagentje pakken. Als je klaar bent met boodschappen doen, kun je afrekenen aan de kassa. Heb je trouwens al een klantenkaart?”

En zo zullen er ongetwijfeld nog wel meer prachtige staaltjes van pseudo emancipatoire woorden opgedoken zijn. Mocht u er nog wat kennen, hou ik me aanbevolen. Ondertussen zou ik op deze plaats echter een vurig pleidooi willen houden voor de ‘good old’ benaming ‘patient’. Want volgens mij past dat nog steeds het allerbeste bij datgene dat er in werkelijkheid plaatsvindt zodra je ‘aan de verkeerde kant’ de zorg inkomt:

Patiënt : “komt van het Latijnse patientia, dat lijden, dulden, volharding of geduld betekent. Het is daarmee verwant aan het Engelse patience en patient.” (Wikipedia)  En zeg nu zelf,  ook in onze moderne gezondheiszorg is de patient nog steeds vooral ‘lijdend’ in plaats van ‘leidend’,  heeft hij meestal maar te dulden wat hem wordt voorgeschoteld, moet hij geregeld bijzonder volhardend zijn wil hij krijgen waar hij daadwerkelijk recht op heeft en moet hij vooral beschikken over een flinke portie geduld bijvoorbeeld bij het wachten op een (te plannen) afspraak, het wachten op een uitslag, regelmatig  bij het wachten op het resultaat van een behandeling en tot slot ook nog al eens bij het herstelproces dat zich meestal niet laat haasten.

LV

Advertisements

Author: hwc2016

Blog over Zorgen met Zorg - veilig - met verstand -met (com)passie - humaan - kritisch - constructief

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s