Inzake Inzage

fok_suk_inzage

Deze blogpost begint bij een tweet, voor iedereen in te zien, die @janvesseur op 19-01-jl. het WWW opslingerde: “Recht op elektronische inzage van dossier door patient uitgesteld. Shared decision making dus veel moeilijker en nog heel ver weg.”I

Ik weet dat het niet goed is om me op te winden, adrenaline en cortisol zijn mogelijk nog grotere killers dan nicotine of alcohol, maar al dat gedoe vanwege de kwestie om op normale wijze snel inzage in je eigen medisch dossier te krijgen, verandert mij iedere keer weer in een stressvat: mijn bloeddruk en pols stijgen, ik ga vreselijk transpireren, ik word misselijk, ik zie sterretjes voor de ogen, er komt stoom uit mijn oren en, het allerergste,  ik krijg nachtmerries over Edith Schippers. Vooral dat laatste is slopend voor een mens, dat geef ik u op een receptenbriefje.

Op ons ‘Handle With Care’ blog zijn we vorige week gestart met het Groot ‘Zorgwoorden’ boek. Een van de woorden die gegarandeerd aan de beurt gaan komen is ‘transparant’. Te pas en te onpas duikt dit monsterwoord op in artikelen en (beleids)verslagen in Zorgland. ‘De Zorg’  is niet transparant genoeg. De schimmige praktijken die voor iedereen, vooral degene die centraal staat, het geheel aan behandeling en zorg onnavolgbaar maken, moeten maar eens aangepakt worden en instanties en instellingen vallen over elkaar heen bij het ‘kijk eens hoe transparant wij zijn’ mode gedoe.

In de praktijk weet iedereen natuurlijk dat dit, net zoals zoveel ‘kretologie’ niet meer is dan gewauwel in de zorgruimte. Als iets niet transparant is, dan is het de zorg. Mooi voorbeeld hierbij vind ik zelf, is de ‘inzagekwestie’. Als het aan verzekeraars en overheid ligt komt het dossier op straat te liggen en wordt de geheimhouding bij het oud vuil gegooid. Alleen als je als patient zelf in je eigen medisch dossier wilt, is er een groot probleem. Natuurlijk weet ik dat het inzagerecht geregeld is, maar in de praktijk doen instellingen er heel veel aan om dit zoveel mogelijk te ontmoedigen en ‘live’ inzage in je eigen dossier is bijna even zeldzaam als de grofgebekte kwikzilverstaart bij de laatste telling van de vogelstand in ons kikkerlandje. Een positieve uitzondering is het UMC Utrecht waar in 2015 de deuren van het  individueel medisch dossier voor iedere patient geopend werden.

Inzake inzage hebben we dus nog een hele lange weg te gaan. (en dan heb ik het niet eens over shared decision making). Waar we uiteindelijk naar toe zouden moeten willen is dat iedere patient eigenaar wordt van zijn eigen medisch dossier en vandaaruit zelf bepaald welke zorgverlener en / of instantie toegang krijgt tot welk deel van zijn dossier. En als dat moment daar is moeten we het maar weer eens over ‘shared decision making’ hebben.

LV

 

Advertisements

Author: hwc2016

Blog over Zorgen met Zorg - veilig - met verstand -met (com)passie - humaan - kritisch - constructief

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s