De Keurslager Revisited (ofwel De Naakte Waarheid)

images5JD7QG5G

Gisteren namen we u, voor een vergelijkend warenonderzoek,  mee naar de Keurslager. Dit leverde ons, vooral via Twitter, de nodige reacties op. Een aantal mensen vond de blogpost naar meer smaken, anderen konden er geen worst van maken. Voor ons genoeg reden om de Keurslager nog een keer met een bezoekje te vereren.

Eerst even de  reacties op een rijtje:

  • “Lezen mensen! Praktijk van de dag in de zorg!” (@mbbcareconsult)
  • “Leuk geschreven en helaas werkelijkheid in de zorg” (@mosjemeijer)
  • “Leestip! Helder vergelijk…. #zorg #regeltjes #laagdrempelig” (@c_curium)
  • “Een briljant verhaaltje” (@HRaaphorst)
  • “Ik heb nog nooit meegemaakt of van gehoord dat bij o.a. ziekenhuisbezoek er om n jaaropgave gevraagd wordt.” (@lorelei3112)
  • “Dat er om legitimatie gevraagd wordt is ook niet raar. Bij de slager open je geen rekening maar betaal je direct.” (@lorelei3112)
  • “Je kan terechte (!) kritiek ook onderbouwen met juiste feiten. Dan ben je geloofwaardiger m.i. (@lorelei3112)
  • “En vroeger kon je nog eens van slager veranderen. Tis nu (bijna) overal dezelfde eenheidsworst.” (@NFTwee)

Allereerst dank aan iedereen die de moeite nam om onze blogpost te lezen, te RT’en of te ‘liken’ en / of te reageren. Hier zijn we heel blij mee. Dan nog even terug naar de inhoud van het verhaaltje: Zoals er in de tekst al staat geschreven gaat het hier natuurlijk om een vergelijking tussen appels en peren, of om in de sfeer van de Keurslager te blijven, tussen rundvlees en varkensvlees. En natuurlijk is het geheel enigzins gechargeerd en wellicht op momenten wat kort door de bocht. De boodschap moge echter duidelijk zijn: bij de slager wil je zo snel mogelijk en zonder allerlei rare rompslomp naar buiten met een goed stukje vlees. In het ziekenhuis wil je zo snel mogelijk en eveneens zonder allerlei rare rompslomp naar buiten na een goed stukje zorg. Als je bij de slager te veel rompslomp en / of een ondermaatse worst krijgt kom je er niet meer terug. Echter als je in het ziekenhuis te maken krijgt met allerlei, vaak onzinnige, rompslomp en / of ‘zorg op ondermaat’ dan is het, ondanks de zo geprezen vrije markt, tamelijk lastig, zoniet onmogelijk om van aanbieder te veranderen, laat staan dat je serieus genomen wordt in je grieven. Je hebt het maar te slikken!!!! En als een Keurslager zijn klanten lastigvalt met allerlei rotzooi waar ze niet om gevraagd hebben en ze ook nog eens de deur uitstuurt met eenheidsworst van dubieuze kwaliteit, dan kan hij zijn toko waarschijnlijk heel snel sluiten. In de zorg komen zorgverzekeraars (U weet wel, “CZ ontzorgt”) en instellingen sowieso weg met allerlei onnodige en vaak zeer belastende rommel die de ‘bij ons staat de patient centraal’ gewoon moet slikken en is het product lang niet altijd van de beste kwaliteit. Desondanks blijven die zorgverzekeraars gewoon ‘ontzorgen’ en die instellingen gewoon open en daalt zelfs de omzet niet……..!!!???!!!

Feiten??? U kent vast wel Tolkien’s magnum opus ‘In de ban van de ring’. Welnu, als ik met feiten aan de slag ga, denk ik dat ik het aantal pagina’s die dit meesterwerk telt zonder me echt in te hoeven spannen kan overtreffen. Breek me de pen niet open, zou ik zeggen. Blijf daarom ook regelmatig op dit blog kijken. Literair zal het wellicht niet helemaal kunnen tippen aan Tolkien, maar u zult zo nu en dan getrakteerd worden op een stukje non fictie dat kan concurreren met de fictie van jongens als Orwell, Kafka en pak-m-beet Dante. Hier alvast wat voorproefjes:

Vrouw die zichtbaar ‘van de kaart’ is (betraand gezicht) meldt zich samen met haar man bij de balie van een poli. Legt uit dat de huisarts de specialist die ochtend gebeld heeft, haar situatie heeft uitgelegd en om een spoedconsult heeft gevraagd. Specialist gaf akkoord. Baliemedewerker vraagt of mevrouw verwijsbrief heeft meegenomen. Nee, zegt ze, die gaat de huisarts nog faxen. Baliemedewerker twijfelt nu. Zegt dat specialist haar niet kan zien zonder verwijsbrief. En er is nog niets binnen op de fax. Baliemederwerker belt specialist voor overleg. Specialist bevestigt dat hij mevrouw niet gaat zien zonder dat verwijsbrief binnen is. Vrouw raakt ondertussen steeds emotioneler en onzekerder. Partner raakt duidelijk geirriteerd. Baliemedewerker en specialist houden echter voet bij stuk. Voor mevrouw zit er niets anders op dan huisarts te bellen met vraag of hij verwijzing snel kan faxen. Huisarts echter niet aanwezig, is op huisbezoek. Assistente huisarts gaat proberen iets te regelen. Afijn, om een lang verhaal kort te maken: na een half uur rolt de verwijsbrief uit de fax. Specialist heeft nu echter geen tijd. Mevrouw zal nog een uurtje in de wachtkamer plaats moeten nemen.

Op een klinische afdeling komt iedere ochtend het lab langs voor bloedafname. Aanvragen voor de ‘ochtendronde’ dienen uiterlijk 08.00 bij het lab binnen te zijn. Om 09.30 is er sprake van een plotselinge verslechtering bij een van de patienten. Er moet een bloedkweek afgenomen worden. Patient is echter uitermate moeilijk aan te prikken. Een eerste poging mislukt. Op dat moment komt toevallig net de laborante die de ochtendprikronde doet met haar prikassortiment de afdeling opwandelen voor de aangevraagde afnames. Verpleegkundige vraagt of laborante die de patient eerder in de week succesvol geprikt had of ze ook de bloedkweek wil doen. Laborante weigert, want ze doet alleen de aanvragen voor de ochtendronde en die moeten voor 08.00 binnen zijn. Laborante is onvermurwbaar, zet hakken in het zeil,  prikt alleen de patienten die op haar lijstje staan en verlaat vervolgens de afdeling weer. Ondertussen zijn er door twee andere mensen, een co-assistent en een arts-assistent opnieuw pogingen gedaan om de kweek af te nemen. Dit zonder het gewenste resultaat. Uiteindelijk wordt de anesthesist in consult gevraagd. Deze weigert zelf te komen, maar wil de doodzieke patient wel prikken als deze op de poli langskomt.

Dit zijn twee feiten  uit de dagelijkse zorgpraktijk in een beschaafd land waarin kreten als ‘wij leveren zorg op maat’ en ‘bij ons staat de patient centraal’ je voortdurend om de oren vliegen. Fictie??? Was het maar waar!!! Dit zijn twee Naakte Waarheden uit een land waar de keizer dagelijks zijn nieuwe kleren aan een blind volk laat zien.

LV

 

Advertisements

Author: hwc2016

Blog over Zorgen met Zorg - veilig - met verstand -met (com)passie - humaan - kritisch - constructief

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s